Güneşli günleri çok severdim, aslında hala da severim. Ama ne güneşli günler geçirdim, bu sisli puslu havada yaşadığım mutluluğun yerini tutmaz belki de. Tamam abarttık diyelim şöyle yapalım, bugün çok mutlu hissediyorum. Normalde bu havalarda bunalıma bağlarım ben ama bugün öyle değil bugün bambaşka bi gün. Mutluyum sanırım, evet mutluluk budur.
Dışarda yağmur yağsa da, rüzgar insanların suratına bi tokat gibi çarpsa da, içimde güneş en dolgun halinde, esen meltem rüzgarı ise içimi daha da ısıtıyor, gözlerimi kapatıp kuş seslerini, denizin şırıltısını dinletiyor. Gözlerimi açsam yine bi güzellik karşımda, uçsuz bucaksız ovalar, tertemiz ayna gibi bi deniz ve mutluluğun kendisi. Mutluluğun elini tutuyorum resmen. Canını acıtmaktan çekinerek ama hiç bırakmamacasına sıkıyorum öylece onu.
Az daha kal yanımda, tamamen kalmanı bekleyemem ama gidişin erken olmamalı. Az daha benim ol, biraz sen beni, biraz da ben seni hissedeyim. Gitsen bile, yollara ekmek kırıntılarını dökmeyi unutma. Unutmaki seni bulmam kolay olsun.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder